Ημερολόγιο · σελίδα νούμερο δεκαεπτά

Ήμουν εχθές στο ρενώ του Σαμσών Ρακά κι έγιναν αυτά τα πράγματα:

Μεταμόρφωσε την πόλη σε σκηνικό αγγέλων_Πώς; Με χρηστικά αντικείμενα τον τόπο και τον χρόνο, διαρρηγνύοντας κάθε δεδομένη ανάγνωση της πόλης, του εαυτού και του ενός μέσα στο άλλον είπε τώρα στο τώρα ως την αιωνιότητα. Ο ίδιος μετέφερε την αλύγιστη μοναξιά του σαν δώρο θυσίας.

Στράβωσα που μου ζήτησε να αφήνω το λυωμένο κερί να πέφτει επάνω στην πληγή του και να τον καίει.

της Αγγελίνας Γεροστάθη